Nic dwa razy się nie zdarza. Analiza i interpretacja wiersza Wiesławy Szymborskiej

Analiza i interpretacja wiersza „Nic dwa razy”, którego autorką jest Wiesława Szymborska. Jest to niezwykle popularne dzieło, które w swojej piosence wykorzystała nawet sanah. Zobacz tekst i szczegółową analizę wiersza.

Wiesława Szymborska „Nic dwa razy” tekst wiersza

Na początek zapraszamy do zapoznania się z wierszem.

Nic dwa razy

Nic dwa razy się nie zda­rza
i nie zda­rzy. Z tej przy­czy­ny
zro­dzi­li­śmy się bez wpra­wy
i po­mrze­my bez ru­ty­ny.

,

Choć­by­śmy ucznia­mi byli
naj­tęp­szy­mi w szko­le świa­ta,
nie bę­dzie­my re­pe­to­wać
żad­nej zimy ani lata.

Żaden dzień się nie po­wtó­rzy,
nie ma dwóch po­dob­nych nocy,
dwóch tych sa­mych po­ca­łun­ków,
dwóch jed­na­kich spoj­rzeń w oczy.

Wczo­raj, kie­dy two­je imię
ktoś wy­mó­wił przy mnie gło­śno,
tak mi było, jak­by róża
przez otwar­te wpa­dła okno.

Dziś, kie­dy je­ste­śmy ra­zem,
od­wró­ci­łam twarz ku ścia­nie.
Róża? Jak wy­glą­da róża?
Czy to kwiat? A może ka­mień?

Cze­mu ty się, zła go­dzi­no,
z nie­po­trzeb­nym mie­szasz lę­kiem?
Je­steś – a więc mu­sisz mi­nąć.
Mi­niesz – a więc to jest pięk­ne.

Uśmiech­nię­ci, współ­o­bję­ci
spró­bu­je­my szu­kać zgo­dy,
choć róż­ni­my się od sie­bie
jak dwie kro­ple czy­stej wody.

Analiza wiersza „Nic dwa razy”

Wiersz „Nic dwa razy” autorstwa Wisławy Szymborskiej to utwór o charakterze filozoficznym, który porusza temat ulotności życia i niepowtarzalności chwil. Skomponowany jest w formie wiersza sylabotonicznego, co stanowi rzadkość w twórczości poetki. Składa się z siedmiu czterowersowych strof, a większość rymów jest uporządkowana, co nadaje mu melodyjności. Wersy składają się z ośmiosylabowców, a rytmu dodają przerzutnie.

W utworze pojawiają się pytania retoryczne, apostrofy do pojęć abstrakcyjnych, a także metaforyczne porównania, które nadają mu emocjonalny charakter. Autor stosuje metodę „liczenia do dwóch” oraz zestawia przeciwieństwa, podkreślając paradoksy sytuacji życiowej. Podmiot liryczny jest trudny do zidentyfikowania, wyraża się jako zbiorowość, a następnie w formie żeńskiej, co nadaje wierszowi uniwersalny charakter.

Język wiersza jest prosty i potoczny, nie zawiera wyrafinowanych metafor. Zastosowane środki stylistyczne, takie jak epitety i pytania retoryczne, ożywiają wypowiedź. Wiersz wydaje się lekki i niezobowiązujący, choć porusza ważny temat przejścia czasu. To zaskakujące złamanie zasady decorum, które łączy lekkość stylu z poważnym przesłaniem.

Nic dwa razy się nie zdarza – szczegółowa interpretacja wiersza

Pierwsza zwrotka wprowadza oś tematu całego utworu – przemijalność, podkreślona poprzez stwierdzenie, że nic dwa razy się nie zdarza. 'Zrodziliśmy się bez wprawy i pomrzemy bez rutyny’ – to dość tragiczne zdanie podkreśla, że życie jest nieprzewidywalne, pełne zmienności, a nasze doświadczenia są jednorazowe.

Druga zwrotka kontynuuje tę myśl, podkreślając, że mimo wysiłków, nasza egzystencja jest pełna jednorazowości – nie jesteśmy w stanie powtórzyć ani jednej zimy, ani letniego dnia. Tu poeta używa metafory szkoły i uczenia się do ilustracji życia i doświadczeń.

Trzecia zwrotka skupia się na tęsknocie za chwilami, które nie powrócą. Poeta zwraca uwagę na niepowtarzalność chwil, doświadczeń i emocji – dwóch takich samych nocy, pocałunków czy spojrzeń nigdy nie doświadczymy, co podkreśla wyjątkowość każdej chwili.

Czwarta i piąta zwrotka są wyznaniem uczuć poetki dla ukochanego. W jednym momencie, miłość jest jak róża, która wpada przez otwarte okno – piękna, ale też niespodziewana i możliwe, że chwilowa. W następnym dniu, uczucie to jest już mniej intensywne, mniej jasne – poetka pyta, czy róża to kwiat, czy kamień, co może sugerować, że miłość mogła stać się ciężarem lub stać się rzeczą oczywistą i pozbawioną pierwotnego piękna.

Szósta zwrotka przedstawia godzinę jako coś, co przemija. Ponownie, poeta podkreśla przemijalność – godzina jest teraz, ale musi minąć, co jest jednocześnie piękne, ale i przerażające. Szymborska wprowadza tu metaforę zegara, co jest powszechnie używanym symbolem przemijania.

Końcowa zwrotka przedstawia parę próbującą na nowo odnaleźć porozumienie, mimo że są inni jak dwie krople czystej wody. To porównanie jest ciekawe, ponieważ z jednej strony, dwie krople wody są do siebie podobne, z drugiej jednak, są jedyny w swoim rodzaju – tak jak dwa różne, unikalne ludzkie byty.

Całość wiersza skupia się na temacie przemijania i niepowtarzalności doświadczeń. Szymborska przypomina nam, że każda chwila jest wyjątkowa, a każde doświadczenie – unikalne, więc powinniśmy je doceniać.

Pozostaw komentarz

Dodaj Odpowiedź

RodzicielskieInspiracje.PL - Karty pracy, pomoce dydaktyczne do druku, seriale
Logo